Búin að fá málið aftur
Jæja, ég er búin að fá málið aftur eftir U2 tónleikana og Köbenferðina.
Ekki misskilja mig, ég missti ekki röddina heldur var ég svo uppnumin eftir þessa upplifun að ég gat ekki komið upp einu orði. Núna er vika síðan og ég er að komast niður á jörðina aftur.
Hér er tónleikasagan:
Við ákváðum að mæta tímanlega þar sem við höfum ekki mikla reynslu af tónleikum af þessari stæðrargráðu. Vorum komum fyrir utan Parken um 6.30. Fengum okkur pylsu, ég keypti bol. Á þessari stundu komu 3 regndropar úr loftinu. Við ákváðum að fara inn. Þetta tók allt saman dágóðan tíma.. klósettferð ofl. Anyway... við ákváðum þá að fara út og athuga stöðuna og sjá hve margir voru komnir á "plænen". Um leið og við stígum út kemur þessi úrhellisrigning! Fokið var í flest skjól (ekki mikið í boði). Við hjónin ákveðum að fórna okkur og hlupum til þess að reyna að fjárfesta í regnplasti. Við hlupum út um allt og alltaf urðum við blautari og blautari. Ég man eftir því að ég hugsaði: Æ, þetta verður ömurlegt. Á einhvern undraverðan hátt kem ég auga á einn sölumann regnplasts. Þau kostuðu morðfjár: 50 kall danskar. Hugsa að ég hefði keypt það á 100 kall. Í stuttu máli þá bjargaði þetta plast okkur gjörsamlega. Gátum hlýjað okkur í því. Það stytti upp en svo fór að hellirigna aftur þegar tónleikarnir voru hálfnaðir. Ég held að ég hafi aldrei í lífi mínu orðið svona blaut. En þetta urðu bara eftirminnilegri tónleikar fyrir vikið. Ég man ég stóð og klappaði og horfði á rigninguna renna niður eftir handleggjunum mínum og hugsaði: Guð, þetta er eins og að vera í baði. Ætli úrið mitt sé vatnshelt.
Við tókum okkur stöðu fyrir framan miðju þegar 2 tímar voru í tónleikana og ég held að það hafi bara verið góð hugmynd því þetta var bara fínn staður.
Þegar tónleikarnir byrjuðu fékk ég nettan ánægjuhroll. Uno... doz.....tres.... Úff, ég fæ gæsahúð bara að skrifa þetta.
Þetta var svo flott show! Lögin æði... ég söng með næstum öllum lögunum... geðveik stemning....
Eftirminnilegustu lögin voru: One, somethimes you cant make it on your own, elevation, where the streets have no name, pride (in the name of love), ofl.ofl.
Niðurstaða: Þessir tónleikar fara á topp 10 listann minn yfir frábærustu upplifanir lífs míns! í sama flokki eru: Fæðing barna minna, brúðkaupið mitt og fleira í þessum dúr.
Nú langar mig bara að fara aftur á U2 tónleika :-)
Amen...
Ekki misskilja mig, ég missti ekki röddina heldur var ég svo uppnumin eftir þessa upplifun að ég gat ekki komið upp einu orði. Núna er vika síðan og ég er að komast niður á jörðina aftur.
Hér er tónleikasagan:
Við ákváðum að mæta tímanlega þar sem við höfum ekki mikla reynslu af tónleikum af þessari stæðrargráðu. Vorum komum fyrir utan Parken um 6.30. Fengum okkur pylsu, ég keypti bol. Á þessari stundu komu 3 regndropar úr loftinu. Við ákváðum að fara inn. Þetta tók allt saman dágóðan tíma.. klósettferð ofl. Anyway... við ákváðum þá að fara út og athuga stöðuna og sjá hve margir voru komnir á "plænen". Um leið og við stígum út kemur þessi úrhellisrigning! Fokið var í flest skjól (ekki mikið í boði). Við hjónin ákveðum að fórna okkur og hlupum til þess að reyna að fjárfesta í regnplasti. Við hlupum út um allt og alltaf urðum við blautari og blautari. Ég man eftir því að ég hugsaði: Æ, þetta verður ömurlegt. Á einhvern undraverðan hátt kem ég auga á einn sölumann regnplasts. Þau kostuðu morðfjár: 50 kall danskar. Hugsa að ég hefði keypt það á 100 kall. Í stuttu máli þá bjargaði þetta plast okkur gjörsamlega. Gátum hlýjað okkur í því. Það stytti upp en svo fór að hellirigna aftur þegar tónleikarnir voru hálfnaðir. Ég held að ég hafi aldrei í lífi mínu orðið svona blaut. En þetta urðu bara eftirminnilegri tónleikar fyrir vikið. Ég man ég stóð og klappaði og horfði á rigninguna renna niður eftir handleggjunum mínum og hugsaði: Guð, þetta er eins og að vera í baði. Ætli úrið mitt sé vatnshelt.
Við tókum okkur stöðu fyrir framan miðju þegar 2 tímar voru í tónleikana og ég held að það hafi bara verið góð hugmynd því þetta var bara fínn staður.
Þegar tónleikarnir byrjuðu fékk ég nettan ánægjuhroll. Uno... doz.....tres.... Úff, ég fæ gæsahúð bara að skrifa þetta.
Þetta var svo flott show! Lögin æði... ég söng með næstum öllum lögunum... geðveik stemning....
Eftirminnilegustu lögin voru: One, somethimes you cant make it on your own, elevation, where the streets have no name, pride (in the name of love), ofl.ofl.
Niðurstaða: Þessir tónleikar fara á topp 10 listann minn yfir frábærustu upplifanir lífs míns! í sama flokki eru: Fæðing barna minna, brúðkaupið mitt og fleira í þessum dúr.
Nú langar mig bara að fara aftur á U2 tónleika :-)
Amen...
1 Comments:
At 5:35 e.h.,
Nafnlaus said…
Oh ,ég væri sko alveg til í aðra tónleika. Þá er ýmislegt sem ég myndi ekki gera-eins og að fara á klósettið eftir að tónleikarnir eru byrjaðir. Ég var alvarlega að spá í að pissa í mig meðan ég stóð í rigningunni, það hefði svosem enginn tekið eftir því. Mér fannst æðislegasta og sjúklegasta lagið All I want is you, þangað til Einar gerðist rómantískur og fór að syngja það falskt inn í eyrað á mér. En það var geggjað. Það sem var næst geðsjúklegasta og æðislegasta var Miracle Drug, þá fékk ég sko gæsahúð!! Annars frábærir tónleikar!!!!!
Skrifa ummæli
<< Home