Duran, wic wam og ....

Ég er búin að ná mér eftir Duran Duran tónleikana. Vá hvað var gaman!!!! Ég hef alltaf átt í erfiðleikum með að skilja orðið Nostalgía, en nú hefur það orð algjörlega náð að festa sig í hausnum mínum. Ef þessir tónleikar voru ekki frábært dæmi um nostalgíu þá veit ég ekki hvað.
(Nostalgía: Ljúfsár söknuður eftir liðnum tíma).
Þegar gömlu goðin stigu á svið fékk ég gæsahúð! ÓMG..... hvað ég er búin að þrá að heyra röddina í Simon le Bon í mörg ár!!! Hehe... ok.. er að ýkja smá.
Þetta var semsagt meiriháttar gaman og þeir tóku öll gömlu góðu lögin. Ég hefði samt alveg verið til í að komast aðeins nær sviðinu, en ég var bara í B-svæði.

Á laugardaginn fór svo familían í Smáralindina að sjá norsku rokkarana í Wic wam... þeir voru líka æðislegir. Svipurinn á krökkunum var líka óborganlegur. Þau kunna nefninlega Eurovision lagið þeirra. Við ölum börnin okkar í upp því að hlusta á fjölbreytta tónlist. Allt frá trompetleik til rokktónlistar.

Samkvæmt nýjustu talningu verð ég á U2 tónleikum eftir nákvæmlega 27 daga. Ég fer semsé á tónleikana í þessum mánuði :-)

Tónlistarkveðjur...