Sunnudagur til sælu.. eða kotasælu

Langt um liðið... mér hefur loksins tekist að grafa mig út úr snjóhúsinu og afþýða internettenguna...

Ég fór í WC í gær sem er nú svosem ekki í frásögur færandi. Ég er nú ekki vön því að skrifa um annað fólk á netinu en nú má ég til.
Það byrjaði á því að ég fór að fylgjast með konunni við hliðina á mér. Hún var í eldri kanntinum í stuttbuxum og GRIND horuð þannig að skinnið á fótleggjunum dinglaðist utan á beinunum. Hún hjólaði eins og brjálæðingur á einum (1) og á meðan hún var að því las hún blað. Þegar blaðið var búið fletti hún til baka og fór að leysa krossgátu!

Á meðan ég var að hjóla kom kona, líka í eldri kanntinum inn. Skellti jakkanum sínum á ofninn og settist í næsta í tæki. Ekki í frásögur færandi nema hvað að hún var í gallabuxum og peysu. Fyrst datt mér í hug að hún færi bara í tæki fyrir efri partinn, ó nei.... hún tók nokkur fótatæki líka. ÓMG.... í níðþröngum gallabuxum. Hún var nú ekki lengi, svona 15 mín hámark. Tók svo jakkann sinn og fór.

Ég hélt að það væri ekki hægt að toppa þessar tvær... en þá fór ég að taka eftir 3 skvísum sem töluðu svo mikið og flissuðu á hlaupabrettinu (nb. voru að labba). Þær voru svo í einkaþjálfun hjá einum gæjanum þarna (ætla ekki að setja nafnið hér, en hann byrjar á A). Þær voru svo ýkt að taka á því að það fór ekki fram hjá neinum þarna inni. ÆL...
Þetta voru svona týpur sem vilja helst ekki svitna í fínu æfingagöllunum sínum en eru samt svo að taka á því.

Sá svo einn eða tvo karlmenn í bolum með áletruninni Jónsmessuhlaup 1998, eða var það Reykjavíkurmaraþonið 1988???

Já, það er gaman að æfa í World class.